Sergi, dokuz sanatçının Şile’nin Karadeniz kıyısında gerçekleştirdiği yedi günlük misafir sanatçı programında ortaya çıkan üretimleri bir araya getiriyor.
Dokuz sanatçının Şile’nin Karadeniz kıyısında gerçekleştirdiği yedi günlük misafir sanatçı programında ortaya çıkan üretimleri bir araya getiren “Kıyı Hafızası”, 6 Ekim-15 Kasım tarihleri arasında Decollage Art Space’de izleyiciyle buluşuyor. Sanatçılar: Zahit Büyükişleyen, Özlem Üner, Serap Atala, Atilla Atala, Devabil Kara, Veysel Günay, Fevzi Karakoç, Yalçın Gökçebağ, Resul Aytemür.
Sergi, misafir sanatçı programı sırasında üretilen eserleri sanatçıların önceki çalışmalarıyla bir araya getirerek, mekânın, şehir ritminin ve insan ilişkilerinin üretim deneyimini nasıl dönüştürdüğünü ele alıyor. Kıyı şeridi bu fikir için bir başlangıç noktası sunuyor.
Coğrafi sınırları incelerken Lewis Fry Richardson tuhaf bir sorunla karşılaşıyor: Bir kıyı şeridinin ölçülen uzunluğu, ölçüm için kullanılan ölçeğe göre değişiyor. Yöntem değiştikçe sonuç da değişiyor. Kıyı şeridinin kendisi de başka bir güçlük ortaya koyuyor: Gözlemlendiği sırada hareket etmeye devam ediyor.
İnsan algısı da tıpkı kıyı gibi benzer bir istikrarsızlık taşıyor. Bir deneyim, onu yaşayan kişiden tamamen ayrılamazken, bir yer de onu anlamaya çalıştığımız sırada sabit tutulamıyor. “Kıyı Hafızası”, mekân, algı ve hafıza arasındaki bu ilişkiyle başlıyor.
Şile bu fikre özel bir zemin kazandırıyor. İstanbul’un bir parçası olsa da Karadeniz kıyısında nesiller boyu süregelen yaşamla kendine özgü bir kültürel kimlik geliştiren bu yerde, deniz, çevreleyen bir manzaradan daha fazlası oluyor. Denizin ölçeği, öngörülemezliği ve sunduğu kaynaklar kıyı yaşamını şekillendirirken, bu yaşam biçimi yerel gelenekler ve kuşaktan kuşağa aktarılan kültürel pratiklerle varlığını sürdürüyor.
RICHARDSON’IN KIYI ŞERİDİ, BU HAREKETİ ANLAMANIN BİR YOLUNU SUNUYOR…
Sanatçılardan Şile’yi belgelemeleri ya da aynı kıyının dokuz farklı temsilini üretmeleri istenmiyor. Şile, resmedilecek bir konu olarak değil, üzerine üretim yapılacak yeni bir koşullar bütünü olarak sunuluyor. Misafir sanatçı programı, sanatçıların mevcut pratiklerini çevreleyen ortamı kasıtlı olarak değiştirerek dokuz sanatçıyı yedi gün boyunca kıyıda bir araya getiriyor: yeniliğin aşinalığa dönüşmeye başlaması için yeterince uzun, ama bu geçici yaşamın tamamen sıradanlaşmaması için yeterince kısa bir süre.
Richardson’ın kıyı şeridi, bu hareketi anlamanın bir yolunu sunuyor. Kıyı, onu ölçmek için kullanılan yöntemden nasıl ayrılamazsa, bir deneyim de onu yaşayan insanlardan ya da daha sonra ona geri döndükleri hafızadan ayrılamıyor.
Serginin bir araya getirdiği şey ne Şile’nin bir kaydı ne de sanatçı programı konaklamasının belgesel bir anlatımıdır. Geriye kalan, kıyının hafızasıdır: Seçici, değişken, zamanla romantizme sarılan ve onu biçimlendiren insani algıdan ayrılamayan.
